Þekkingarsetrið á Húsavík
13. júlí 2015
D. er Róbert Ragnar Skarphéðinsson (Danni)
G. er Guðmundur Friðbjarnarson
G: Hún er sem sagt komin í gang.
D: Okei.
G: Og fyrsta spurning er hver eru fyrstu kynni þín af Íþróttafélaginu Völsungi?
D: Þau eru bara þegar ég er fjögurra, fimm ára gamall út á velli örugglega þegar hérna, þegar ég man eftir mér þegar við tókum grasið, sem sagt, vígðum grasvöllinn, er það ekki ´77 eða ´79, ég man ekki hvenær það var. Kom örugglega hérna, kom ekki grænlenska landsliðið hérna?
G: Það gæti, Skagamenn komu hérna einhvern víglsuleik og ungmennalandsliðið kom held ég og spilaði einhvern leik.
D: Já, þetta var tengt einhverju, það var eitthvert landslið, ég man eftir þessu. Að sjálfsögðu var sól og blíða, svo voru til svona myndir af þessu sem maður hef séð seinna og þá mundi maður, „já þetta var þarna“. Og hvort það var, ég man ekki alveg hvort árið það var samt en það er svo sem hægt að sjá það og svo bara upp frá því hérna, þá svona sem, maður bjó náttúrulega, fyrst bjó ég hérna í Móbergi, hérna framan í bakkanum og þá var náttúrulega alveg röðin af skúrum sem sagt fyrir neðan þar sem slippurinn er núna og þessum gömlu skúrum sem eru hérna [D. bendir inn með Hafnarstéttinni] á bryggjunni. Þá voru menn með þetta hérna, þá var þetta komið í niðurníslu og vont ef maður missti boltann sko úr garðinum, þá var svona meters há grindverk og þá fór hann þarna niður og það var djöfullegt að finna hann, svo mikið drasl þarna. Sérstaklega ég og eldri systir mín, Lína, við vorum náttúrulega mikið í fótbolta bæði og svo náttúrulega var Bakkavöllurinn hérna. Við vorum margir þar úr brekkunum og svo flytjum við ´81, held ég, þá flytjum við í Laugabrekkuna og þá fór, var maður farinn að mæta á æfingar sjálfur og það var reyndar iðulega á malarvöllinn sem núna er gervigras. Hann var oft góður svona tvær vikur í maí og svo var hann bara eins og grjót það sem eftir var. Þetta þótti nú bara fínt og þá var sko spilaður ellefu manna bolti alveg niður í 6. flokk, bara á stóran völl. Það var svolítið meiri hlaup, meiri hlaup en í dag eða öðruvísi, það er svo sem minni vellir og færri menn líka en svo upp frá þessu þá hérna mætti ég gríðarlega mikið bara á meistaraflokksæfingar, bara sækja bolta sko. Við vorum nokkrir í því, það þótti ekkert mál. Þeir voru líka duglegir að skjóta framhjá þannig að það var nóg að gera.
G: Hlutverk þín fyrir Völsung? Þú hefur verið iðkandi upp alla yngri flokka og spilað fyrir meistaraflokk.
D: Já ég spilaði hérna í fótbolta, handbolta og blaki.
G: Og handbolta já.
D: Já það voru fáir leikir, það vantaði eitthvað og ég stökk. Tók einhverja örfáa leiki bara.
G: Og svo hefur þjálfað núna er það ekki?
D: Jú ég sem sagt…
G: Þú byrjar kannski snemma á því?
D: Ég, aðeins áður en ég flyt, þá er ég rétt, greip aðeins í yngri flokka en ekki mikið, bara svona lausa, var lausamaður sko og svo bara kom þetta óvænt tvöþúsund og… 2005 held ég að það hafi verið. Þegar Zoran hætti, þá kom hérna, það var eiginlega allt í mínus eftir það hérna og flótti. Þannig að það var ákveðið að henda sér í það og við Unnar fórum bara saman í það í tvö ár. Spilandi þjálfari sem sagt.
G: Já, 2005, 2006 þar í kring allavega.
D: Já og svo kom maður aftur inn í þetta með Bjössa þarna þegar ævintýrið með Jónas fór allt í háaloft þarna. Sendi dómurum tóninn og svona.
G: Og KSÍ.
D: Já allt saman, þá tókum við, kláruðum við það tímabil en ég var búinn að vera aðeins með yngri flokka þá líka þarna og svo hef ég verið með yngri flokka síðan þá eiginlega og svo kom ég inn í þetta meistaraflokks kvennadæmi, sem sagt þetta er fjórða sumarið mitt, tvö ár var ég með Jóa Páls og svo er þetta annað árið sem ég er einn bara. En svo náttúrulega var maður búinn að vera í borðtennis og á skíðum og handbolta og öllu, náttúrulega á yngri árum þegar það var snjór eða svona upp að unglingaflokknum þá gafst ég nú bara upp á að reyna finna snjó sko.
G: Já sem og fleiri.
D: Já það var bara ekkert hægt að stunda þetta hér, það var ekki hægt, snjóleysi. Það var mjög gaman á skíðunum.
G: Já nóg framboð af íþróttum hérna.
D: Já, já, þá var náttúrulega ekki eins sterkt, húsið var að koma þarna inn, ´86, ´87, ´88 þannig að hérna, þá gat maður bara farið inn í íþróttahöllina og bara, það var öruggara en snjórinn sko.
G: Já einmitt. Eftirminnilegir einstaklingar frá tíma þínum með Völsungi? Ef við myndum byrja á samherjum.
D: Ég náttúrulega hérna, í fótboltanum, ég næ því að vera með þónokkrum sem höfðu verið sem sagt í þessu úrvalsdeildarliði Völsungs eða þeir eru svona langt komnir og Bjössi og Simmi Hreiðars eru að þjálfa þegar ég kem inn sko og þá var nú bara byrjað í febrúar, ákveðið hvort það yrði fótbolti þá. Rússinn hafði hætt þarna árið áður og það var svona enginn að taka við þessu og við æfðum svona strákagemlingar einhverjir en þetta var svo keyrt í gang. Ævar Áka formaður ef ég man rétt og allt sett af stað og Simmi Hreiðars og Bjössi Olgeirs tóku að sér að þjálfa sko. Bjössi að spila líka og þá næ ég að spila með eins og Jónasi Hallgríms náttúrulega, Hödda Ben, Bigga Skúla, Unnari heitnum Jóns, svona af þessum eldri. Helgi Helga var örugglega fluttur á Ísafjörð og náttúrulega Halla Har.
G: Markverði?
D: Já. Það var náttúrulega mikill karakter, einn af þeim skemmtilegustu. Svenni Freys, þannig að ég næ þessum sem báru þetta lið uppi hérna í úrvalsdeildinni sko. Næ að spila með þeim og það var náttúrulega mjög flott. Svo náttúrulega af þessum yngri var ég með Jónasi Grana og Ingvari Berg og Arnari Braga og svona þessum strákum sem ég hafði farið með svona í gegnum bara unglings- og barnsár. Spila með síðan í yngri flokkum og náttúrulega hérna, jájá, Sigþór Júlla og Guðna Rúnari, náttúrulega Ása og svo komu náttúrulega margir góðir hérna, þá Hjörtur Hjartar. Eina tímabilið sem hann skoraði ekki eitthvað af viti var þegar hann kom, spilaði hérna með okkur. En það var fullt af strákum og náttúrulega bara vinum mínum hérna sem hafa farið með okkur í gegnum alla flokka, héldum áfram.
G: Og þú spilar alveg fram til tvöþúsund og…
D: Já ég spila þegar ég er að þjálfa sko, ætli það hafi ekki verið 2006 þá eða eitthvað, ég gleymi alltaf að fletta þessu upp. Þetta er sem sagt…
G: Ég var nú bara að skoða þetta í morgun.
D: Ég held að Siggi Lár sé sko, en svo náttúrulega fér ég héðan í þónokkur ár.
G: Þú spilar ekki með Völsungi, já ég sá það. Þú fórst í Breiðablik og KA, kannski eitthvað fleira?
D: Nei, ég var lang mest í KA, fór bara suður þarna, skildi við Blikana. Þeir voru á hraðri niðurleið og fór yfir í KA aftur. Það var mjög gaman, þá fórum við í bikarúrslit og upp í Pepsideildina eða úrvalsdeildina, þarna í lokin. Þannig að það var góður tími líka þar og svona að mörgu leyti skemmtilegur klúbbur líka, þarna KA.
G: Þjálfarar sem þú hafðir?
D: Já ég hafði fullt af góðum þjálfurum. Þeir byrja þarna, það eru náttúrulega bara Bjössi og Simmi þegar ég kem úr 3. flokki og maður spilaði strax helling, strákgutti svona og svo var Aðalsteinn Aðalsteins og Siggi Lár, þá förum við, við förum upp með honum sko og niður líka með hörku djöfulsins lið. Þegar við förum niður, það var klaufaskapur og svo náttúrulega koma hérna, svo förum við, Siggi Lár er áfram með mig inn frá hjá KA þegar ég er þar.
G: Já ferðu yfir með honum?
D: Já sem sagt, ég fer svona á eftir honum. Ágústa komin í háskólann og við áttum von á fyrsta barninu og svona. Það var spurning um að hrökkva eða stökkva þarna. Ég var búinn með kjötiðnaðarmanninn, búinn að læra. Hún var að byrja í leikskólakennaranum á Akureyri þannig að við fórum þarna inn eftir og ég átti eitt tímabil og kom síðan eitt hérna heim þegar Beggi Olgeirs þjálfaði, keyrði á milli en svo, það gekk ekki upp. Ég fór aftur inn eftir og þá tekur fljótlega við Þorvaldur Örlygs. Hann var helvíti flottur þó hann sé ekki allra þá er hann, hann er flottur þjálfari finnst mér þó ég hafi lent í öllum pakkanum hjá honum þá ber ég virðingu fyrir honum en svo kem ég heim hérna og þá er Ási Arnars að taka við og Simmi Hreiðars með honum og það var alveg hörku djöfulsins tvö ár hérna, mjög góð og það var svona, þá kom hérna, þá er ég kominn sem sagt á eldri árin, svona eins og var þegar ég byrjaði. Þá fór ég að spila með miklu yngri eða svona flestum yngri strákum. Ási var reyndar aðeins ennþá og þá var þetta eins og hérna Aggi og Ási Gísla og Andri Valur náttúrulega, Baldur Sigurðs og dr. Boban Jovic. Þá kem ég inn í þennan pakka sko, þá sem eldri. Já, já, svona í eldri pakkanum og það var margir seigir strákar þarna.
G: Já, þetta eru svona ´84, ´85 módel þá að…
D: Já þar er Baldur, Aggi er ´78 sko og Ási Gísla ´79. Ómar Þorgeirs og þetta var bara fullt af mjög fínum strákum sko, mjög góðum. Þá förum við upp aftur, upp í 1. deildina með Ása og endum örugglega svona í 6. sæti þar árið eftir. Við rúlluðum yfir Þór í síðasta leik þarna og það taldi svolítið fyrir okkur inn á Akureyri. Það var bara, svo var farið svolítið að kvarnast úr, Ási fær síðan tilboð um að fara þarna suður að þjálfa og Zoran er ráðinn. Þá fer ég svolítið að aðstoða við þjálfun hérna heima meðan hann er fyrir sunnan sko. Þá fórum við niður minnir mig á stigi, einu stigi, minnir það. Algjör klaufagangur og með alveg ágætis lið. Það komu náttúrulega útlendingarnir, sem voru svona allaveganna. Boban var alltaf góður, mjög góður. Svo kom hann líka Sreten Djurovic, hann var stór og mikill hafsent sem var hérna. Alveg öðlingur. Þannig að ég náði alveg í, hvað á maður að segja, í sem sagt tvö kynslóðabil. Bæði að vera með þessum sem hérna fóru upp sem frægt er ´86 og ´87 og svo lendi ég svo sem í svipuðum pakka þegar ég kem heim. Þá förum við bara upp nema deild neðar, þá lendi ég, þá eru þeir sem sagt farnir, farnir þessir eldri og ég svona kominn aðeins í þeirra hlutverk, nokkrum árum seinna.
G: Svona er þróunin í þessu. Er einhver mótherji sem þú manst eftir? Kannski spilaði svolítið oft við ykkur og var erfiður eða leiðinlegur eða góður?
D: Já… Ég man bara sérstaklega eftir í yngri flokkum, þá voru þeir jafn gamlir mér, svona hérna fyrir norðan þá var Gummi Ben náttúrulega, maður sá það strax að hann gerði hluti sem að eiginlega engum öðrum datt í hug sko. Svo voru þeir seigir eins og bæði Ívar Bjarklind og Þorvaldur Makan.
G: KA-menn þá?
D: Já KA-menn. Maður náttúrulega spilaði lang mest við þá sko, en svo svona þegar maður kom í meistaraflokk, þá náttúrulega fórum við aðeins svona upp og niður um deildir, þetta var, breyttist mikið og ég man að Bjarki Péturs var svolítið með Stólunum, hann var svolítið að stríða okkur man ég, markalega séð og einn á Dalvík líka. Skoraði alltaf á móti okkur en enginn svona sérstakur hérna, en síðan svona þegar maður var með KA, eins og bæði bara í úrvalsdeild og í 1. deild þá voru bara góðir leikmenn orðnir víða. Það var enginn sérstakur sem að gekk eitthvað frá okkur þannig lagað.
G: Nú er bara spurning hvort þér detti eitthvað í hug hérna. Skemmtilegt atvik sem átti sér stað í leik? Það er kannski að nógu að taka.
D: Já, já. Það hérna, líka æfingaleikir. Maður fór náttúrulega í einhverjar æfingaferðir erlendis og það náttúrulega hérna, eina frábæra ferð til Glasgow, held ég 1992, held ég að það hafi verið. Það var þegar að hérna vorum að spila við unglingalið frá Glasgow og með svona einhverjum tveim eldri leikmönnum innanborðs eða eitthvað, á gervigrasi. Bjössi og Simmi voru að þjálfa og Bjössi var að spila þarna og hann var svona frekar í þyngri kantinum þarna, þetta var náttúrulega um vorið og dettur svona rosalega á hnéið á völlinn og þeir sögðu sem voru að horfa á hann þarna að, að hann skildi alveg eftir hnéið í vellinum þarna, kom alveg stórt sár en hann var eins og ég segi frekar þungur á þessum tíma árs. Hann hefði fært til grasið, þeir höfðu fundið það þegar það krumpaðist svona gervigrasið. Þetta var svona saga sem var lengi í minnum höfð og, og hérna svo var það þegar Ingvar Bergs skoraði mark, markið hérna, markið sitt á ferlinum í hérna, það var í Borgarnesi, eftir horn. Gjörsamlega brjálaðist. Hann bara stefndi til hafs þegar við náðum að snúa hann niður, annars hefði hann örugglega farið út Borgarfjörðinn sennilega. Það var mikill fögnuður. Svo á náttúrulega Halli Har alveg ógrynni af sögum og allar sannar en það væri kannski bara efni í svona þátt í þessu hjá Völsungi alveg.
G: Jú maður hefur heyrt það.
D: Og jú Jónas Hallgríms náttúrulega, hann var náttúrulega bæði litblindur og svo var ekki gott fyrir hann að skalla boltann því þá náttúrulega hálfrotaðist hann. Þannig að hann vissi ekki alltaf alveg hvað staðan var en alltaf hélt hann áfram samt, náttúrulega einn af ótrúlegustu karakterum sem maður hefur verið með og er enn að spila með. Jú, jú svo náttúrulega eins og Biggi Skúla var náttúrulega algjör jarðýta og svona gaman að ná þessum mönnum líka. Ekkert endilega færustu mennirnir í fótbolta en hérna svona hjartað á réttum stað, það, stundum fara menn langt á því sko. Svo náttúrulega var svona seinna margir mjög góðir, svona knattspyrnulega séð strákar. Baldur var náttúrulega alveg mjög, bæði mjög góður og gríðarlega duglegur. Boban var náttúrulega svona, gaman að fá hann hérna, kannski hljóp nú aldrei mikið, við vorum svona aðrir sem vorum í því en hann var mjög góður þegar hann fékk boltann svona framar á völlinn, og gamli sprettur Aggi. Hann var mjög seigur og náttúrulega þessir strákar sem voru þarna seinna skiptið með manni. Svo svona eins og Grani og Arnar og Ingvar, þetta voru náttúrlega strákar sem maður hafði spilað með í svo mörg ár og, að hérna, náttúrulega bara gríðarlega duglegir strákar og svona, maður þekkti þá vel og svona vissi að hverju maður gekk alltaf. Og náttúrulega svona strákar á þessum aldri sem komu líka og voru hér. Þetta voru margir góðir, Balli Vidda hefði geta orðið alveg frábær varnarmaður held ég en hann hætti alltof snemma, til dæmis. Já, já og svo bara strákar sem voru nálægt eins og Sigþór og Guðni og þessir. Ég náði aldrei að spila með Hadda Jónasar, hann fór þegar ég kom og ekki heldur með Pálma Pálma, hann hérna, Pálma Rafni. Hann sem sagt fór í KA þegar ég fór úr KA. Voru bítti.
G: Já skipt á ykkur.
D: Nei nei, hann fór þegar ég kom og, það var svona aðeins hvort maður ætti að hrökkva eða stökkva og þá, fékk svo sem ágætis vinnu hérna heima og KA komið þarna í Evrópukeppni og stóð svo sem alveg til boða að keyra en ég hérna ákvað að taka þennan slag og sé svo sem ekki eftir því í dag. Svo svona hafa slæðst inn bikarleikir hérna, við fengum KR hingað heim, ætli það hafi ekki verið 16-liða hérna, ætli það hafi ekki verið ´92 eða eitthvað líka. Komumst yfir 1-0 og töpuðum svo 2-1 á bara síðustu tíu, fimmtán mínútunum held ég, það var alveg svakalegt lið hjá KR þá. Þá var Atli Eðvalds og Óli Gott í marki og Rúnar og Heimir á miðjunni og Ragnar heitinn Margeirs var senter örugglega. Þetta var alveg svakalegt lið hjá þeim en eins og svo oft áður unnu þeir samt ekki bikarinn, það var svo, það var ekki fyrr en mikið seinna en þetta var alveg mikið ævintýri fyrir okkur, þessa yngri stráka.
G: Já, þú komst nú inn á þetta áðan en skemmtileg eða eftirminnileg keppnisferð?
D: Já það voru náttúrlega þessar, við fórum í æfingaferð bæði á hérna Glasgow og Manchester. Þær voru báðar alveg geysilega góðar. Sérstaklega svona fyrsta ferðin á Glasgow. Hún var svona bara frábær kom nú í ljós að stór hluti af liðinu var litblindur og keypti svört jakkaföt sem voru græn og allaveganna sko og þá sá hann um ferðina hérna, Moeys sem er pabbi Moeys sem hefur verið stjóri hjá Everton og Spáni núna. Hann var að sniglast þarna í kringum okkur, helvíti flottur karl og svo náttúrulega svona atvik sem koma upp í leikjum, það voru, við komum þarna út og vorum að spila við eitthvað neðri deildarlið í Skotlandi og, en samt hafði einhverja svona gamla atvinnumenn og við fórum og hituðum og hituðum upp í kuldanum og vorum aldeilis klárir og þeir komu rétt svona út, kveiktu sér í sígrettu, það var svo kalt og inn aftur og svo var flautað til leiks og þeir gjörsamlega völtuðu yfir okkur. Þetta var svona, þá spurði maður sig hvort það væri einhver tilgangur með þessari upphitun en þeir voru bara góðir, ekta Skotar og svona atvik sem koma upp í þessum leik með, til dæmis eitt með Halla Har, það var mjög eftirminnilegt. Það var stigið á hann á svona slæmum stað og, og Sigmundur var náttúrulega sjúkraþjálfari og allt og hljóp inn á náttúrulega og hvar átti að sprauta, spreyja og kæla og, en það var ákveðið að gera ekki neitt, ekki að svo stöddu. Þetta var það viðkvæmt mál. Hann bara steig á punginn á honum, gerði svona hálfgert gat eða skurð, það var ekkert farið…
G: Hann hefur ekki klárað leikinn?
D: Nei, nei, þá var Hrannar Péturs, hann kom með okkur í ferð, sonur Péturs Skarp og Sollu. Fengum hann lánaðan, sem er nú hjá Vodafone eða, eða já var hjá Vodafone lengi, fréttamaður. Hann náttúrulega er héðan og alinn upp. Þetta var virkilega skemmtilegt og svo náttúrulega gerðist eitthvað á kvöldin sem, já, já menn skemmtu sér á kvöldin líka.
G: Það fylgir.
D: Það fylgir þessu og Ævar Ákason var náttúrulega formaður og yfirfararstjóri með reynslu af samskiptum við útlönd. Þetta voru náttúrulega frábærir punktar sem komu þarna.
G: Já… minning þín af keppnis- og æfingaaðstöðu félagsins. Hvernig hafa þau mál þróast síðan þú fórst að æfa og þjálfa?
D: Þetta náttúrulega var bara, maður beið eftir mölinni. Hún bara, hún einmitt, það var sem sagt mjög góður malarvöllur hérna svona á ákveðnu tímabili árs. Svona þegar snjórinn var að taka af henni og það var búið að renna með gömlu Lödunni inn á og slóðdraga og þá var þettan nú bara einn af betri malarvöllum sem var boðið upp á víða og allt í góðu með það en hérna, svo náttúrulega um leið og fór að þorna var þetta nánast stórhættulegt sko en það þótti svo sem ekkert stórt mál þó menn væru svona bara með bæði hnéin svona frekar blóðug og var ekkert stoppað sérstaklega yfir því, það var bara svona hreinsað aðeins grjótið úr og svo bara héldu allir áfram. Það var ekkert, ég man að Biggi Skúla, það vantaði oft alveg hliðina í hann. En svona menn voru misgjarnir á að renna sér. Hann var mjög gjarn á að renna sér á mölinni en grasvöllurinn var svona yfirleitt þegar hann var kominn af stað, þá var hann yfirleitt góður. Svona, svo var náttúrulega Sana-völlurinn á Akureyri alveg óborganlegur, óborganlegir fyrstu leikirnir. Yfirleitt var hann eins og steypa eða, eða bara á kafi í drullu en þarna voru fyrstu mótin á vorin. Við KA og Þór og þessi lið hérna í kring. Það var náttúrulega spilað í öllum veðrum og öllum aðstæðum. Þetta, það var ekkert annað í boði, þá voru menn kannski, tóku menn eina ferð suður eða eitthvað en svo kemur Boginn bara 2003 held ég, þá náttúrulega breyttist þetta mjög mikið og við fórum að æfa þar einu sinni viku frá áramótum minnir mig og svona fram á vor þegar Ási er með þetta.
G: Og þá bara æfðuð þið á móti inn í íþróttahöll?
D: Já svo var höllin náttúrulega og það var, ég, það var ekkert að því að æfa þar og ég spilaði, það hefur alltaf hjálpað okkur Húsvíkingum hérna að, þeir sem hafa farið lengra, svona flestir verið góðir með, á boltann og með boltann. Því að svona litlu svæði eins og höllin er þá náttúrulega sendir þú helmingi oftar, færð boltann helmingi oftar heldur en kannski á stærri völlum og þarna held ég að þetta hafi alltaf unnið með okkur og ég er eiginlega svona, til dæmis Brasilía, hún er mikið með innanhúsbolta. Það er hérna raunar lógík í þessu og náttúrulega kannski einn svona stærsti svona móment mitt á ferlinum er þegar við verðum Íslandsmeistarar innanhúss.
G: Já alveg rétt.
D: 2003 eða ´04 eða hvenær sem það var. ´04 held ég að það hafi verið. Töpuðum einum leik fyrir FH, ósanngjarnt, svo unnum við rest og það var, það var Akranes og Fylkir og öll þessi efstu lið í Pepsideild held ég nánast og þá förum við úrslit á móti Val og unnum 2-1. Þá setti ég eitt af dýrari gerðinni og Hemmi Alla örugglega. Hann var í marki, hann var mjög seigur í marki í innanhúsbolta, var helvíti góður í að koma upp að miðjunni og láta vaða þaðan og helvíti góður skotmaður. Þá tókum við þá 2-1 og urðum Íslandsmeistarar. Það var hérna, sama hvað hver segir þá var þetta einn af stærri titlum Völsungs segi ég.
G: Já, ég man nú eftir þessu.
D: Þetta var nú í efstu deild.
G: Ég man nú eftir því að þetta koma í sjónvarpsfréttum RÚV.
D: Það var sýnt beint frá þessu móti hérna á, Arnar Björns var að lýsa þessu man ég á gömlu Sýn, sem var Stöð 2 Sport rásirnar. Var þá verið að lýsa og það komu fréttir af þessu. Þannig að þetta kom, það er þessi hópur sem kemur saman hjá Ása og Simma Hreiðars.
G: Hverjir eru fleiri í þessu liði eiginlega?
D: Þetta var, sem spiluðu þarna, var ég og Hemmi Alla og Ási Gísla var svo sem markmaður líka en Hemmi tók þessi innanhúsmót meira og minna og Aggi og Baldur og Ómar, Simmi Jósteins var þarna man ég. Ég ætti að muna þetta, jú, jú, Birkir Vagn örugglega og.., ég þyrfti bara að sjá myndina, þá myndi ég muna þetta. Við vorum fleiri þarna, við vorum tólf eða fjórtán, einn Illugason þarna. Arnar held ég, hann kom þarna með okkur en þetta var alveg hörku, Ási var nú eitthvað með líka sjálfur en við töpuðum fyrsta leik fyrir FH og svo unnum við rest og það var eins og ég segi, meira og minna minnir mig lið úr úrvalsdeildinni þá en svo var þetta lagt niður um tveim árum seinna. Mönnum fannst það alveg skelfilegt að Völsungur hafði unnið þetta, var kallaður parketfótbolti en þetta þurfti svona, það þurfti að senda og taka á móti. Þetta voru svona öll grunnatriði fótboltans, það var svona en svo var farið yfir í þetta futsal. Við einhvern veginn fórum aldrei með það af stað hérna. Spiluðum bara alltaf áfram okkar innanhúsbolta og gerum enn. En þetta, höllin breytti náttúrulega alveg gríðarlega miklu sko. Það er ekki spurning og ég kannski kem af þeirri kynslóð sem, þegar hún er tekin í notkun þá er maður að verða unglingur og sennilega að fara upp í 4. flokk. Þá vorum við sennilega þarna tvisvar í viku, það var svolítið stökk úr gamla salnum, úr einu sinni í vikur, þetta var bara á pínulitlum velli og þá djöfluðumst við þarna í fótbolta og náttúrulega í handbolta sem náttúrulega var stærsta íþróttin okkar yfir veturinn sko. Svo bara tók við, maður tók alltaf fótboltann með. Svo bara svissaðist þetta þegar nær dró sumri.
G: Já. Hvaða stöður spilaðir þú? Varstu, í fótbolta og handbolta þá.
D: Ég hérna, ég var yfirleitt í horni eða miðjunni í handbolta, öfugu horni og hérna, þú veist ég er rétthentur en í fótbolta hérna spilaði ég allar stöður nema markmann eða ég fór aldrei í mark en ég spilaði allar stöðurnar hinar, örfáa leiki sem senter en ég var svona lang stærstan hluta tímans var ég nú á miðjunni og svo aftastur eða hafsent. Flesta leikina þannig, það var nú slatti af leikjum svo sem, endaði þannig allaveganna.
G: Er einhver punktur á þínum ferli sem stendur upp úr? Er það þá kannski Íslandsmeistaratitillinn?
D: Það er það, þetta var náttúrulega gríðarlega gaman þarna í höllinni og koma þarna heim miðjan vetur með, með hérna, við vorum Íslandsmeistarar, vorum bestir á Íslandi í þessu, sama hvað hver segir um það. Við unnum þetta mót og hérna, við sögðum alltaf í gríni að þetta hafi verið lagt niður eftir þetta, að við unnum þetta Völsungarnir og hérna svo bara þegar við fórum þarna upp með Völsungi, bæði hérna með Sigga Lár og Ása Arnars. Þetta var svona fyrir okkur, náttúrulega fullt af fólki á vellinum og ég man alltaf eins og hérna þegar við tryggjum okkur upp með Sigga Lár. Þá keppum við við Leikni Reykjavík hérna á heimavelli sem var að berjast við okkur, sem var þarna með þónokkrar hetjur þarna innan síns liðs, svona gamla úr úrvalsdeildinni. Þá vorum við með þónokkra í banni þegar þetta var og hérna, Einar Össa, hann hafði aldrei spilað marga leiki, hann kom inn í þennan leik og hann man eftir þessu alla sína tíð. Biggi Skúla, það var búið að tjösla honum af stað þarna. Hann gat ekki farið inn á í hálfleik því hann var svo stífur í lærinu minnir mig þannig að hann skokkaði allan hálfleikinn sko en við kláruðum þennan leik og tryggðum okkur upp og þeir komu reyndar með okkur svo sem lið númer tvö. En þegar Ási og Simmi voru með okkur þá þarna nokkrum árum seinna, þá hérna, þá vorum við nú búnir að, tryggðum okkur upp svona kannski aðeins fyrr en endanlega þó þegar við, já þá unnum við Selfoss hérna á heimavelli á laugardegi. Ég man að það var í miðri sláturtíð og ég var að vinna, já við vorum að úrbeina á laugardagsmorgni og ég bara mætti í það og var verkstjóri og svo bara hætti ég tveim tímum fyrir leik eða eitthvað og út á völl og við unnum þetta og þetta var ekkert mál þá. Bara eins og ekkert hefði í skorist. Það var mjög góður hópur þá, þetta árið, mjög fínn og svo náttúrulega svo sem, bara þessa leiki sem ég á með KA í Pepsideild, þeir voru náttúrulega skemmtilegir, fór í undanúrslit í bikar með þeim og í úrslit árið á undan minnir mig á Laugardalsvellinum. Það var mjög gaman nema við töpuðum í bæði skiptin á móti Fylki. Annað skiptið vorum við sem sagt í 1. deild og þeir voru þá með eitt albesta liðið í Pepsi og það endaði í vítakeppni, töpuðum í vítakeppni í úrslitum. Svo fórum við í undanúrslit næsta árið. Þá var alltaf spilað á Laugardalsvelli bæði undanúrslit og úrslit, gert svona svolítið úr þessu. Þá lendum við aftur á móti Fylki en töpum þá bara í venjulegum leiktíma, þá vorum við bæði í Pepsideild sko. Þannig að þetta voru svona stórir leikir, skemmtilegir, ég fór svo sem upp með KA og eins svona KA- og Þórsleikir sem ég tók þátt í á Akureyri. Það eru alltaf mjög skemmtilegir leikir, eins náttúrulega þegar þau lið hafa komið hingað, skemmtilegt, mikið af fólki og bara djöfulsins læti.
G: Já, það breytist seint.
D: Já, já, það er ekkert…
G: Nú langar mig að spurja þig að því, nú er þinn keppnisferill svona langur og svo ferðu beint í framhaldi af því í þjálfun. Hvernig breyting á þessu hefur orðið, umgjörðin í kringum þetta. Eins og maður sér núna, strákar sem standa sig vel hérna, þeir tolla ekkert lengi hérna. Þetta er öðruvísi þegar þú byrjar.
D: Já, ég man til dæmis, Ási kom, nei fór í Þór sko, náttúrulega unglingalandslið þarna, svo kemur hann aftur samt eitt ár og við vorum náttúrulega með, minnir mig með, bæði Guðni og Sigþór voru í unglingalandsliðunum, við vorum að fara töluvert fleiri strákar á æfingar líka, þó við hefðum ekki farið alla leið en ég hérna, þetta var líka bara helvíti tæpt þegar ég byrja hérna hvort það yrði fótbolti eða ekki. Þetta hafði allt farið niður á við þegar Rússinn fór, sem var reyndar mjög góður fyrir okkur yngri strákana, kenndi okkur náttúrulega mjög mikið, var endalaust bara í þessum einföldu atriðum og hérna, var mjög góður með okkur fannst mér en svo var allt sett í gírinn og farið af stað og það var komið langt fram á vor þegar það er ákveðið að vera með og svo sem ekki, jú, jú, við gátum náttúrulega æft inni og böðlast eitthvað úti í snjónum að hlaupa og það er svona aðeins, þó ég noti alltaf útihlaupin sjálfur líka sem þjálfari þá hefur það svona verið á undanhaldinu frekar en hitt, ekki hlaupið mikið úti eins og var alltaf. Það náttúrulega, hvað á maður að segja, þetta er miklu faglegra allt saman í kringum þetta, þjálfunina sérstaklega og orðið náttúrulega miklu meiri fótbolti. Þú ert náttúrulega bara farinn að spila á fullu snemma árs og inn í Boga og náttúrulega algjör bylting þegar við fáum gervigrasið hérna, geta verið úti, þú veist, 95% af árinu. Falla ekki niður nema örfáar æfingar yfir árið, virkilega, náttúrulega mín skoðun, virkilega vandað til verksins. Það er keypt alvöru motta og svæðið er stórt utan við líka og það svona, eins og þetta var gagnrýnt mikið og maður getur alveg skilið þá gagnrýni líka, þó örugglega flestir þeir sem gagnrýndu hafa notað völlinn óspart líka, bara til að labba og hlaupa og allt saman. Þetta var allt miklu miklu meiri framkvæmd en bara fyrir fótbolta sko, bara allir sjá. Þú veist, þetta er bara frá fimm ára og upp úr sem eru að nota svæðið sem slíkt. Þannig, svo finnst mér alltaf höllin standa fyrir sínu, ótrúlegt að þetta sé, þetta er að verða 30 ára gamalt hús og það er sami dúkur. Manni finnst það alltaf jafn bara snyrtilegt að koma þarna inn og, þegar maður er búinn að fara í húsin hérna í kring og það er margsinni búið að skipta um dúk á þessu og þannig að ég held að starfsfólk eigi svolítinn heiður skilinn fyrir það sem hafa komið að þessum málum og náttúrulega bara kannski bæjarapparatið að taka þessa ákvörðun, að fara í þessa fjárfestingu með gervigrasið og höllina á sínum tíma. Það var, ég man alveg eftir því að það var svo sem sama svona naggið með það, að fara eyða peningum í þetta sko en það, en þetta er alveg fullt alveg frá morgni til kvölds, nánast og náttúrulega alveg gríðarlega mikið af fólki sem stundaði ekki íþróttir, svona beint, kannski eitthvað á yngri árum og svo kom stórt gat, það er komið út að hlaupa og skokka út á gervigrasi eða þá komið í blak í öldungi inn í húsi. Þannig að það þarf ekkert að ræða um þetta hvort þetta skili sér eða ekki, hvorki íþróttahöllina á sínum tíma eða gervigrasið, ekki að mínu viti og líka bara segi ég, ég meina ef við ætlum að búa hérna, þá þurfum við bara að nýta okkur svona aðstöðu. Ja, mér er alveg sama um kostnaðinn, þetta fer bara í ýtuna, við þurfum bara að taka þetta á kassanum meðan þetta gengur yfir. Það er svona minn punktur að þessu. Þetta eru svona stærstu punktarnir, ekki það, ég sakna þess svolítið að hafa ekki kannski alvöru skíðalyftu sko eða alvöru svæði til að fara skíða á, réttara sagt, því við höfum brekkurnar sko og við höfum meira að segja lyfturnar líka.
G: Það kemur á næstu árum.
D: Já, já, sjálfsagt er það næsti pakki sko, svo við sem höfum verið á gönguskíðum líka, þetta svæði þarna upp í Reyðarárhnjúkum er náttúrulega algjör snilld.
G: Hvernig sérðu framtíð félagsins fyrir þér?
D: Ég hef svo sem enga ástæðu til annars nema sjá hana bara bjarta. Það helst svolítið í hendur með það að krökkunum hefur náttúrulega fækkað, svona í vissum árgöngum, sumir árgangar eru mjög sterkir og aðrir veikari og, en samt núna eins og til dæmis þegar ég var í yngri flokkum í fótbolta þá kannsi þó við höfum verið helmingi fleiri í árgangi þá vorum við samt bara álíka mörg sem stunduðum kannski íþróttir eða fótbolta sko. Frekar fáir í mínum árgangi, sterkir árgangar sitthvoru megin við, sem sagt ´73 og ´75. Það eru sem sagt Ingvar Berg og Jónas Grani, ´73 sko og fleiri og svo aftur Sigþór og Árni Guðmunds og fleiri, ´75 sko. Þeir voru báðir mjög sterkir en minn var heldur frekar veikur. Þá miðað við þá allaveganna en við náðum alltaf vel í lið og það var alltaf bara, ja reyndar var aðeins farið að spila, spila sem sagt sjö manna bolta þegar, svona þegar ég er í 5. flokki eða eitthvað, þá var þetta að koma og fyrsta Íslandsmótið mitt í 6. flokki, það var einmitt á lítinn völl. Þú veist, Íslandsmót, það var bara túnering en ég meina, aðstaðan er hvað, þetta varðar bæði höllina og hérna gervigrasið, segi bara fyrsta flokks. Ég meina, hérna í vetur, það er eitthvað, maður kemst kannski ekki út örfáar æfingar, þá nær maður samt yfirleitt að snigla sér inn, á 1/3 eða eitthvað, á móti einhverjum greinum inn í höll og þá yfirleitt um helgar. Það er ekkert mál, þannig að þetta eru, maður heyrir sögur eins og af liðum bæði á Akureyri og að sunnan, þau eru að slást um Bogann og slást um að komast inn í Egilshöll með einhvern ákveðinn tíma, sem tók völdin. Ég tel okkur bara vera með þetta tvennt, bara á mjög háu leveli. Það er kannski einna helst, náttúrulega lengi verið talað um stækkun sundlaugarinnar og svo skíðin sko, sem svona sitja eftir. Ég sé svona framtíðina og félagið virðist vera orðið svona, félagslegi þátturinn hjá félaginu virðist líka vera á uppleið sem er mjög mikilvægt, er alveg forsenda fyrir að félagið dafni sem slíkt. Það að svona þessi almenni félagsmaður, að hann sé virkur. Séu ekki bara einhverjir örfáir í kringum fótboltann og svo einhverjir sem koma og horfa á og styðja þetta en taka svo aldrei neinn þátt í starfi fyrir félagið, annað en bara kíkja á einn og einn leik sem er svo sem, ég ætla ekki að gera lítið úr því en við þurfum bara meira frá hverjum og einum og eins og við höfum núna verið að gera, hópa sig saman og taka verkefni innan félagsins, sko létta af stjórnunum, það er bara frábært. Bara eins og með þessi herrakvöld karla og það allt saman. Við byrjuðum nú á því einmitt, ég og Andri Valur, héldum fyrsta kvöldið niðri á Bauk fyrir ég veit ekki hvað mörgum árum síðan. Þá var þetta sem sagt, við vorum að fara til Þýskalands, þetta hefur verið 2004 örugglega, í æfingaferð hjá Zorani og vantaði pening. Ákváðum við, Gunnar Níelsson KA-maður og vinur minn, hann eiginlega hrinti okkur út í þetta, þetta ættum við að kýla á. Við stútfylltum hérna með 90 eða 100 manns hérna í, á Bauknum. Það var frekar þröngt, í mat og drykk.
G: Þetta hefur bara verið svipað snið og hefur verið.
D: Já, já þetta er bara sama snið og þeir tóku þetta síðan við þessu þeir sem hafa staðið fyrir þessu síðustu ár og hafa gert vel. En þetta var upphafið af þessu. Ég man við vorum alveg fram á síðasta snúning að redda öllu og maður var að hringja út á sjó í þá sem voru að róa á laugardegi. „Ætlið þið ekki örugglega að koma?“ og ná inn miðum. Svo náttúrulega blönduðum við fordrykkinn sjálfir og það var nú ekki endilega keypt úr ríkinu, sá fordrykkur. Hann var fenginn að láni hjá góðum bakara sem var með okkur lengi lengi á Húsavík, hann er nú farinn núna. Svo var það bara síað vel og blandað saman við grænan Powerade. Það var fordrykkur.
G: Í grænan Powerade?
D: Já, kardimommudropar í grænan Powerade. En við Andri Valur svona héldum utan um þetta fyrst og allir strákarnir voru náttúrulega með í þessu og afgreiddu á barnum og hérna, svo græjuðum við matinn, fengum einhvern í það. Þetta var svona upphafið af þessu, virkilega gott kvöld og þéttsetið. Mjög þéttsetið. Þannig að þetta er svona einn af punktunum sem þarf líka að vera í góðu félagsstarfið, það er svona pakki. Menn komi saman og geri sér glaðan dag. Ekki spurning. Svo er líka svona í lokin, virðist félagið kannski svona fjárhagslega sterkara og vel skipulagt. Þetta er allt komið í fastar skorður og hérna, það held ég að sé bara til bóta þegar fram líða stundir og kannski allt með það að augum að geta þá stutt svona við bakið á þeim krökkum sem alast hér upp og eru héðan. Menn missi sig ekki í, að sjálfsögðu eigum við að ná til okkar sterkum leikmönnum ef við teljum að þeir geti bætt okkur en það þarf alltaf að vera innan skynsemismarka.
G: Já jafnvægi þar á.
D: Já.
G: Hvernig upplifir þú áhrif íþróttafélagsins hérna á samfélagið?
D: Þau eru náttúrulega kannski miklu meiri en fólk heldur sko. Við getum til dæmis tekið eins og, eins og öldungablakið. Hvað það er svakalegur fjöldi orðinn í því og það eru hérna mót, fjöldi móta allan veturinn, bæði hér og hérna í kring og svo er byrjað að spila æfingaleiki við liðin hérna í kring náttúrlega allt árið um kring, leyft krökkunum að fara inneftir og þeim leyft að koma hingað og við förum náttúrulega mikið á mót inneftir og þetta er orðinn svona alveg heilsárs pakki. Svo náttúrulega er alveg hellingur af krökkum í handboltanum líka og krakkablakinu og svo hafa gönguskíðin náttúrulega verið að koma svona lúmskt inn og þar eigum við seiga krakka líka og svo má heldur ekki gleyma því fólki sem kemur hingað að heimsækja okkur, heimsækir okkur hérna, það kaupir náttúrulega þjónustu hérna. Þannig að menn þurfa að vera svolítið sniðugir í því líka. Við höfum náttúrulega ekki farið yfir í nein svona sumarmót. Þó maður hafi nú, ég hef haft hugmyndir um svona ákveðinn pakka í því en maður kannski náttúrulega gerir það ekkert einn og svo er náttúrulega nóg í boði en kannski getur ein hugmyndin verið, ég meina eigum við að bjóða til okkar fólki með, sem er með, þar sem íbúafjöldinn er undir fimm þúsund eða tíu þúsund, skilur þú? Að þá getur, þá erum við kannski ekki alltaf að keppa við þessa stóru stóru hópa sem eru með kannski hundrað iðkendur þar sem við erum með fimmtán.
G: Já einmitt. Grafarvogurinn og Kópavogurinn, já, já.
D: Já, já, til dæmis. Þetta hefur svo sem verið gert með smábæjarleikum á hérna Blönduósi. Ég fór einhvern tímann þangað, mjög sniðugt. Þetta er bara hugmynd og hvað menn vilja gera. Það svo sem, og jú með Kiwanismótið okkar hér fyrir yngstu krakkana sem lokamót og bara flott dagsmót og allt það en eru náttúrulega gríðarleg stórmót í kringum okkur. Á Akureyri, bæði á veturna og N1-mótið á sumrin. Þannig að, og alveg vestur um, það eru einhver, Ólafsfjörður líka og Krókurinn líka, þetta er svona, það er nóg framboð náttúrulega en ég sé svo sem bara framtíðina, svo kannski með auknum framkvæmdum fjölgar vonandi yngri börnunum hérna eitthvað og árgangarnir stækka aftur og, það er svona svolítið þegar maður er að tala við þessa hérna sem maður náði svona að spila með svona í, svona í hérna, fyrstu árin sín hérna. Þegar hver árgangur var náttúrulega 50+, og þeir eru kannski ekki alveg að skilja það í dag að það eru kannski bara 25 núna, já á móti. Þannig að það er kannski ekki alveg jafn mikið framboð og við svona að berjast við að halda úti öllum flokkum og svo sem hefur það alveg gengið ágætlega þó stundum hafi þurft að sameina. Þannig að hérna Völsungur sem slíkt er komið til að vera og ekki að fara neitt. Bara gríðarlega mikilvægt fyrir mínu viti og samfélagið, það held ég, orðið í öllum aldurshópum má segja. Fatlaðir með og allt saman.
G: Og kvennaliðið núna heldur betur…
D: Já, já, það gengur vel núna.
G: Gengur vel núna.
D: Við höfum kynnst líka að það gangi í hina áttina. Það gengur vel núna.
G: Hvað, þetta er ekkert gamalt þannig lagað, sem sagt kvennaknattspyrnan. Þátttaka í Íslandsmótum?
D: Hún kom og fór aðeins. Systir mín, hún var aðeins, þær eltu Beisa heitinn alveg upp í fjárhús til að fá að æfa fótbolta hérna, kringum sem sagt ´85-´86, held ég að þær hafi komið þessu af stað og svo kemur aftur gat en svo hefur þetta verið stöðugt núna í örugglega ein, ja ætli það sé ekki komið fast að tíu árum. Núna held ég að ég fari rétt með, annars var búið að vera svona hökt á þessu eins og var en nú er bara jafn margir iðkendur og þá er náttúrulega bara meistaraflokkur kvenna líka. Það er ekkert flókið, á meðan það er mannskapur allavega en þær eru mjög duglegar margar þetta er náttúrulega sama og með svo sem efnilega stráka og efnilegar stelpur að við höldum kannski ekki í þetta endalaust og, en mér finnst kannski alveg vera skilningur hjá félaginu með þetta, jú, jú, við getum að sjálfsögðu misst krakka og við getum bara verið stolt af því eins og við höfum kannski heyrt og séð í sjónvarpinu undanfarið að það, þá kannski ekki alveg jafn margir og voru fyrir nokkrum árum síðan sem spila þarna í efstu deildum þá, þá var mjög gaman. Arnar Björnsson er til dæmis mjög duglegur að minnast á það, hvaðan uppruninn væri og það er svo sem engu að ljúga um það en við áttum töluvert marga spilara á sínum tíma, ekkert fyrir löngu síðan og eigum svo sem í dag líka. Tveir núna í KR…
G: Já, já og í atvinnumennsku.
D: … KA með stráka líka, tveir þar inn á Akureyri náttúrulega. Já höfum verið með atvinnumennsku líka. Haddi sennilega sá eini sem er núna.
G: Já og Baldur.
D: Já Baldur fór líka, fyrirgefðu já, á efri árum. Já, já þannig að það eru þeir tveir Mývetningarnir.
G: Já.
D: Já það er kannski eitt, ef krakkar úr sveitinni vilja vera með eigum við að, segja og ber Völsungi náttúrulega kannski skylda til að hjálpa til við það líka, hefur svo sem gert það ágætlega. Það hafa verið að koma hérna öflugir krakkar og vera með flokkunum og fá þá líka smá draum líka að geta verið í stórum hópi og látið svona drauma aðeins rætast.
G: Já einmitt.
D: Ég hef verið að fara með þessa krakka til dæmis í þessar ferðir á Noreg og Svíþjóð, gríðarleg upplifun fyrir þá eins og aðra náttúrulega. Gott verkefni.
G: Já. Heyrðu ef við höfum engu við þetta að bæta núna, þá eru bara…
D: Eitt sinn Völli, ávallt Völli. Eitt sinn Völli alltaf Völli.
G: Já, það eru lokaorðin. Þá held ég að við ýtum á pásu, stopp hérna.