Skíðaíþróttin stóð í blóma í byrjun 9. áratugarins á Húsavík. Árni Grétar Árnason sem hóf ferilinn með sigri á Andrésar Andarleikunum 1979 og keppti í Noregi árið eftir náði hvað bestum árangri. Hann varð á næstu árum margfaldur Íslandsmeistari í sínum flokkum og landsliðsmaður á skíðum. Stefán Geir Jónsson varð síðan bæði Íslandsmeistari og bikarmeistari unglinga í alpatvíkeppni árið 1982. Yngstu flokkarnir á skíðum náðu virkilega góðum árangri sum árin á Andrésar Andarleikunum. Árið 1982 fóru 55 keppendur á leikana og fengu átján verðlaun og árið eftir fóru 52 keppendur og fengu 31 verðlaun. Í þessum efnilega hópi var Arnar Bragason sem var sigurvegari leikanna á Íslandi og fór til Noregs og keppti á Andrésar Andarleikunum þar 1986. Arnar var valinn íþróttamaður Húsavíkur árið 1987 og var á þessum árum sigurvegari í unglingaflokkum og landsliðsmaður á skíðum ásamt Önnu Írisi Sigurðardóttur. Þau tvö voru bæði valin í B-landslið Íslands 1989 en höfðu þá bæði lagt skíðin á hilluna.
Snjóleysi á Húsavík fór illa með skipulagt starf í skíðunum á árunum 1984-87. Erfiðlega gekk að reka skíðamannvirkin og halda þeim við þegar vantaði snjóinn. Það endaði með því að skíðadeildin hætti að reka mannvirkin í fjallinu um áramótin 1986-87 og fóru Húsvíkingar þá að sækja æfingar til Akureyrar að einhverju leyti það ár. Skíðaiðkendur urðu ósáttir þegar að skíðalyftur og önnur aðstaða fór að ganga úr sér en flókið var fara fram á úrbætur þegar aðsóknin dróst saman vegna snjóleysis. Enn blés á móti skíðafólki veturinn 1988-89 þegar mikill snjór var á fjallinu frá febrúar en tíðar bilanir í Stallalyftunni komu í veg fyrir góða nýtingu á snjónum. Skíðaráð Völsungs hélt eitt bíkarmót Skíðasambands Íslands en það hefði ekki tekist nema fyrir það að snjótroðari var fenginn lánaður frá Akureyri til að tryggja öryggiskröfur í brekkunum. Eftir þennan vetur sögðu allir meðlimir skíðaráðs af sér og þau gáfu út að þau hefðu engan áhuga á því að starfa áfram nema fyrir myndi liggja úrbætur á skíðaaðstöðu. Það endaði með því að skíðaráð lág niðri í tvö ár. Foreldrafélag skíðabarna var þó starfandi þarna og réð þjálfara fyrir yngstu iðkendurna til að undirbúa þá fyrir þátttöku á Andrésar Andarleikunum bæði árin.
Á þessum árum skapaðist umræða um nýtt skíðasvæði fyrir Húsvíkinga. Fólk var farið að líta austur til Gyðuhnjúks í þeim málum. Þar var talið að væri yfirleitt nægur snjór þó snjólaust væri niðri í bæ. Þegar snjóleysi blasti við mönnum í byrjun vetrar 1982 var drifið í því að setja upp gamla toglyftu í Gyðuhnjúki. Hún var opin þar í þrjá daga rétt fyrir páska og svo var haldin firmakeppni þar á páskadag. Sumum þótti þá liggja beinast við að reisa varaskíðasvæði fyrir Húsavík í Gyðuhnjúki til að nota á snjóléttum vetrum. Það voru ekki allir sammála því þó að framtíðarnefnd Völsungs hafi ályktað svo. Skíðaráð kom rafstöð upp eftir árið 1993 og stögum fyrir lyftur. Málið náði ekki lengra að sinni og var það fyrst og fremst dýr veglagning sem var fyrirstaða þess að málið þróaðist áfram.
Snjórinn kom sér aftur fyrir í fjallinu árin 1994 og 1995 og um leið kom líf í skíðabrekkurnar. Í lok febrúar var haldið bikarmót Skíðasambands Íslands á Húsavík með styrkjum frá KÞ. Mótið tókst vel með 115 þátttakendum frá öllu landinu. Árið eftir var haldið bikarmót Skíðasambands Íslands fyrir fimmtán til sextán ára og fyrir sextán ára og eldri. Arnrún Sveinsdóttir náði þessi ár að verða bikarmeistari fyrra árið og í febrúar 1995 hélt hún til Andorra til að keppa fyrir Ísland á Ólympíuleikum æskunnar.
Snjóleysið sótti aftur að skíðaíþróttinni á árunum 1996-98 og í þokkabót var aðstaðan farin að ganga úr sér og endurnýjun hófst. Framkvæmdir gengu þó hægt þar sem snjóleysið hélt aftur af þörfinni og framkvæmdagleðinni. Ný toglyfta opnaði í Skálamel 1998 en þegar það var loksins nógu mikill snjór 1999 var ekki hægt að nota svæðið við Stalla þar sem húsið var ekki boðlegt og aðstaðan ekki talin nógu örugg.
Segja má að skíðaiðkun hafi verið háð veðri og vindum á þessum árum. Völsungar voru duglegir að sækja mót á árunum 1980-2000 en árangur var yfirleitt eftir aðstöðu heimafyrir hverju sinni. Þegar snjóalög voru hagstæð einhver ár í röð náðu Völsungar alltaf langt í íþróttinni en þegar fór að vanta snjó í fjallið datt árangur og áhugi niður. Þar sem snjóalög voru óstöðu á milli ára komst seint góður stígandi í rekstur mannvirkjanna og aðstæður fældu einnig fólk frá starfi í skíðaráði.
- 1980 – Viðtal við ólympíufara – Björn Olgeirsson
- 1980 – Aðstæður til skíðastökks mjög góðar
- 1981 – Hólmdís gerði það gott í Finnlandi
- 1983 – Frá skíðadeild Völsungs
- 1983 – Þeir sem eru í skíðaráði vita hvað þeir eiga að gera við frítíma sinn
- 1983 – Var undir pressu
- 1983 – Ekki getað æft mikið vegna snjóleysis
- 1983 – Skíðaland Húsavíkur
- 1983 – Yfir 100 keppendur á unglingamóti á skíðum
- 1983 – Fjölmennt skíðamót barna á Húsavík
- 1983 – Húsasvíkurpilturinn vakti mesta athygli
- 1984 – Skíðalandið við bæjardyr Húsavíkur
- 1984 – Umfjöllun um skíðaiðkun á Húsavík
- 1986 – Skíðamót foreldrafélags skíðabarna
- 1986 – Andrés andarleikarnir – Arnrún Sveinsdóttir og Húsavíkurstrákar
- 1986 – Viðtal við Björn Olgeirsson
- 1986 – Það vantar snjó á Húsavík
- 1987 – Viðtal við Arnar Bragason
- 1987 – Var hræddur á fyrsta mótinu – Sveinn Bjarnason
- 1987 – Lítið getað æft
- 1987 – Unglingameistaramót Íslands
- 1988 – Skíðasvæðið vel sótt í vetur
- 1988 – Arnar Bragason íþróttamaður Húsavíkur
- 1989 – 15-16 ára Vísabikarmót á Húsavík
- 1989 – Góður árangur á Húsavík
- 1989 – Níu ungmenni til Albertville
- 1990 – Nýr snjótroðari á Húsavík
- 1992 – Viðtal við Árna Grétar Árnason
- 1992 – Þrír bestu í samhliðasvigi
- 1994 – Shellmót á Húsavík
- 1995 – Vel heppnað bikarmót á Húsavík
- 1995 – Stórmót á Húsavík
- 1995 – Hallur Þór bestur í risasviginu
- 1995 – Gengur ekki upp að æfa á Akureyri
- 1995 – Ólympíudagar æskunnar á skíðum í Andorra
- 1998 – Ný skíðalyfta í Skálamel
