Blak 1980-2000

Veturinn 1980-81 tók aðeins 3. flokkur karla þátt í Íslandsmóti frá Völsungi. Þeir sigruðu Íslandsmótið líkt og árið áður. Þjálfari liðsins var Hannes Karlsson en hann þjálfaði liðið einnig veturinn eftir og í þriðja sinn í röð varð 3. flokkur karla Íslandsmeistarar. Völsungar voru því bjartsýnir fyrir framtíð meistaraflokks. 1981-82 voru einnig 2. flokkur karla og meistaraflokkur kvenna í Íslandsmóti. Hannes þjálfaði þá flokka líka. Þetta ár voru þrír drengir frá Völsungi valdir í landslið Íslands 16 ára og yngri. Tveir þeirra gáfu kost á sér til verkefnisins. Þegar kom að því voru þessir drengir ekki lengur að æfa með Völsungi því að þeir voru komnir annað í nám og/eða vinnu. Segja má að það sé ekki nýtt af nálinni eða einstakt á þessum tíma enda Völsungur komið sér víða fyrir í öðrum liðum.

Meistarflokkur kvenna hjá Völsungi vann tvöfalt vorið 1984 en þá varð liðið bæði Íslands- og bikarmeistari. Fimm í liðinu voru valdar í landslið Íslands en aðeins þrjár þeirra gáfu á endanum kost á sér. Þær fóru með landsliðinu til Álandseyja á Norðurlandamót. Árið eftir reyndist erfitt þrátt fyrir sigra tímabilsins áður en ekki reyndist mögulegt að halda úti liði. Ferðakostnaður var hár og sumir leikmanna liðsins höfðu fluttir. Liðið dró sig því úr keppni haustið 1984. Yngri flokkarnir æfðu þó og tóku þátt í mótum. Þá var einnig í fyrsta skipti æft í öldungaflokki kvenna og hefur það starf blómstrað síðan. 

Svipað ástand var innan blakdeildarinnar veturinn 1985-86 en unglingaflokkarnir tóku þátt í Íslandsmótinu og 3. flokkur karla vann Íslandsmeistaratitilinn og þeir urðu líka framhaldsskólameistarar. Stúlkurnar urður sömuleiðis framhaldsskólameistarar. Kvennaliðið tók þátt í öldungamótinu og stóðu sig með prýði. Uppsveifla varð í starfinu haustið eftir og sendi Völsungur sex flokka á Íslandsmót veturinn 1986-87. Vilhjálmur Pálsson stýrði 1. flokki kvenna til sigurs í Íslandsmótinu vorið 1988. Íslandsmótið í Öldungablaki var haldið á Húsavík vorið 1988. Þrjú kvennalið tóku þátt frá Völsungi og eitt þeirra stóð uppi sem sigurvegari mótsins. Vilhjálmur þjálfaði liðin á mótinu.

Blakið var á mikilli uppleið haustið 1989 en þá æfðu meistaraflokkar kvenna og karla en kepptu í 1. flokki, 2. og 3. flokki kvenna og síðan nokkrir hópar í öldungablakinu, bæði karla og kvenna. Þjálfarar hjá félaginu voru fimm. Árin eftir voru umsvifin hjá félaginu svipuð. Árið 1993 sendi Völsungur ekki frá sér meistaraflokkslið en 3. flokkur kvenna var með framúrskarandi lið og varð A-liðið Íslandsmeistari og B-liðið varð í 3. sæti. Efnilegasti leikmaður 3. flokks var valin Erla Björg Viðarsdóttir og þá var Ásthildur Jónsdóttir valin í unglingalandsliðið. Þetta ár varð Völsungur einnig öldungameistari kvenna. Árið eftir var á svipuðum nótum en þá varð 3. flokkur kvenna Íslandsmeistari, 2. flokkur varð í öðru sæti á Íslandsmótinu og fjórar stúlkur frá Völsungi voru valdar í unglingalandsliðið. Öldungamótið var haldið á Húsavík þetta ár en þá var það í fyrsta skipti deildaskipt. Völsungur sendi fimm lið á mótið og eftir mótið þá voru tvö kvennalið í 1. deild. 

Iðkendafjöldi dróst aðeins saman hjá Völsungi þegar leið á árið 1995. Það náðist ekki í lið í 3. flokki kvenna sem hafði verið Íslandsmeistari þrjú ár í röð, 1993-95. Rétt náðist að ná saman í lið í 2. flokki kvenna en flokkurinn varð Íslandsmeistari 1995-96. Í þeim hópi voru þrjár valdar í unglingalandsliðið en það voru Ágústa Tryggvadóttir, Jóhanna Gunnarsdóttir og Jón Björk Gunnarsdóttir.

Þessi lægð yfir blakinu hélt áfram út áratuginn en veturinn 1998-99 var staðan orðin sú að eingöngu var iðkað öldungablak á Húsavík. Öldungablakið hefur ávallt verið öflugt hjá Völsungi og sigraði kvennaliðið 1. deildina sex ár í röð fyrir aldamót.

1980-1985

1986-1999